|
رويکرد ترکيه در برابر ايران، اسرائيل و غرب
مصاحبه نيوزويک با آقای داوداُغلو وزير خارجه دولت اردوغان
ترکيه در فکر چیست؟ بسياری معتقدند اين عضو مهم ناتو در حال کشيده شدن به سوی شرق است. ترکيه در ماه مه قرارداد مبادله سوخت هسته ای با ايران را به امضا رساند و در ماه ژوئن به قطعنامه سازمان ملل عليه تهران رأی منفی داد. سپس ماجرای کشته شدن نه ترکيه ای درکشتی نجات غزه توسط نيروهای اسرائيل به بروز يک بحران ميان دو متحد قديمی منجر شد و باعث بروز سؤالات مختلفی درباره مسير سياست خارجی ترکيه شد. سمين گوموسل و سلکوک تپلی از مجله نيوزويک اخيراً ديداری با احمد داوود اوغلو وزير خارجه ترکيه داشتند و در باره تمامی اين مسائل با وی گفتگو کردند. ******* شما از قطع روابط با اسرائيل سخن گفتيد. اکنون چه نتايجی حاصل می شود؟ در اينجا يک جنايت اتفاق افتاده است. درخواست ترکيه بسيار شفاف است: از آنجا که مرگی اتفاق افتاده است و طرفی که مرتکب قتل شده هم مشخص است، بايد يک کميسيون بين المللی برای تصميم گيری بر اساس قوانين موجود تشکيل شود. اگر اسرائيل به کميسيون بين المللی تن نمی دهد، پس بايد وقوع اين جرم را بپذيرد، عذرخواهی کند و خون بها بپردازد. اگر جامعه بين المللی و قوانين بين المللی در پی علل وقوع اين مرگ ها نباشند، ما به عنوان دولت جمهوری ترکيه حق داريم آن را مطالبه کنيم. تا ماداميکه جوابی دريافت نکنيم، روابط ترکيه و اسرائيل هرگز عادی نخواهد شد. ضمناً ترکيه اين حق را دارد که تحريم های يکجانبه ای اعمال کند. اينکه "روابط هرگز عادی نخواهد شد" با "قطع روابط" معنایی متفاوت دارند؟ روابط وارد مرحله قطع شدن می شود. اگر اين مرحله ادامه پيدا کند، اين اتفاقی است که بر سر روابط خواهد آمد. اما معنايش اين نيست که همين فردا، ظرف يک هفته، 10 روز يا يک ماه ديگر، اتفاقی رخ خواهد داد. اگر گام های صحيح برداشته نشوند، امور در جهت فرايند قطع روابط پيش خواهند رفت. با اين حال، من نمی توانم آنچه را در پشت درهای بسته به آنها گفته ام، به شما نيز بگويم. آنها می دانند چه نوع تحريم هايی اعمال خواهيم کرد. سياست خارجی آنکارا از نوع "مشکلات در حد صفر با همسايگان" بوده است. اگر روابط قطع شود، اين سياست خارجی چه صورتی در خواهد آمد؟ "مشکلات در حد صفر با همسايگان" يک ارزش است. اما ارزش ديگری که به همين اندازه اهميت دارد، برقراری صلح است. اگر هرکدام از بازيگران جلوی روند صلح را بگيرد، غيرنظاميان را تحت محاصره قرار دهند و مردم غيرنظامی را در آب های آزاد قتل عام کنند، در اين صورت ارزش صلح را نمی توان فدای سياست "مشکلات در حد صفر با همسايگان" کرد. اين سياست های اسرائيل، تهديدی عليه صلح منطقه ای است. ناديده گرفتن سياست های ضد صلح اسرائيل با توجيه "سياست بدون مشکل با همسايگان" اصلاً پذيرفتنی نيست. ترکيه و برزيل يک قراداد مبادله سوخت هسته ای با ايران امضا کردند. آيا شما از انتقاد اعضای دائم شورای امنيت سازمان ملل از اين قرارداد متعجب شديد؟ ترکيه از همان آغاز با متحدانش همکاری کرده است. در تمامی طول اين روند، از زمانی که محمد البرادعی دبير کل وقت آژانس بين المللی انرژی هسته ای اين موضوع را اولين بار برای ما مطرح کرد، سعی در ايجاد فضای اعتماد داشتيم. آژانس هسته ای و سازمان ملل ما را ترغيب کردند که با تهران به توافق برسيم. اين چيزی نبود که ما بخواهيم به تنهايی انجام بدهيم. ترکيه به قطعنامه تحريم های بيشتر عليه ايران رأی منفی داد. آيا ممکن است واشنگتن اين رأی را اقدامی عليه خود تلقی کند؟ ما چندين بار توضيح داده ايم که اين يک پاسخ "منفی" به ايالات متحده و يا آقای اوباما نبوده است. بلکه اين يک پاسخ "مثبت" به راه حل ديپلماسی بوده است. آيا ترکيه می تواند به حرکت خود به سوی شرق با به جان خريدن خطر از دست دادن غرب ادامه دهد؟ ما بخشی از غرب هستيم. اگر غرب ما را به چشم يک شی در خارج از خود و يا چيز قابل از دست دادن می بيند، منطق اشتباهی دارند. ما از حق مساوی و برابر با ساير کشورها در ناتو برای ابراز نظر برخوردار هستيم. هيچ کس حق ندارد اتحاد غرب را به چشم يک نام و يا حربه برای خود نگاه کند و کشوری ديگر را در داخل يا خارج اين اتحاد ببيند. اگر ارزش های غرب به قدرت نرم، اتکای متقابل اقتصادی و حقوق بشر مربوط می شود، ما هم از اينها دفاع می کنيم. اما اکنون با يک آزمون روبرو هستيم. 9 شهروند در آب های آزاد به قتل رسيده اند. آيا قرار است وقتی حقوق بشر توسط يک کشور مسلمان يا شرقی زير پا گذاشته می شود اعتراض کنيم، اما وقتی اسرائيل اين حقوق را زير پا می گذارد ساکت بمانيم؟ اگر اين استاندارد دوگانه يک ارزش غربی است، در اينصورت ما آن را نمی خواهيم. دوشنبه ۲۱ تير ۱۳۸۹ |